De krant mag volgens trendwatchers misschien verleden tijd zijn, maar de gedrukte pers is dat zeker niet. Guttenberg's uitvinding is nog lang niet verouderd, laat staan overbodig, want de tijdschriftenmarkt groeit vooralsnog alleen maar! En snel ook. Vooral personality glossy's zijn booming business. Oprah had al jaren een eigen tijdschrift - 'O' - en Linda de Mol, die altijd in is voor een nieuw, creatief avontuur, volgende in 2003 met 's lands eerste personality glossy 'Linda'. Ik hoor het die 'expert' nog zeggen op tv, toen dit nieuws bekend werd: "Dit gaat niet werken in Nederland". Een jaar later won de Linda de Mercurprijs voor 'Tijdschrift van het jaar 2004'. Nog nooit eerder kreeg een tijdschrift zó snel na de lancering deze prijs. Quest werd in dat jaar de 'Lancering van het jaar 2004', maar Linda was het eigenlijk écht. Toch zou het zonde zijn geweest de Quest onbeloond te laten.
De eerste glossy waar een Bekende Man zijn naam aan verbond was Gullit, maar omdat dit een eenmalige uitgave betrof van de makers van Linda mogen we dit eigenlijk niet mee rekenen. Nee, dan Felderhof. Het was niet Rik's eigen idee om een tijdschrift te beginnen, maar die van de makers van Zin. En dat heeft niet slecht uitgepakt. De makers zijn er in geslaagd om de tv-identiteit van Felderhof ook terug te laten komen in het blad, wat natuurlijk cruciaal is voor een 'celebrity glossy'. Zowel de vormgeving (mooie fotografie, rustige pagina's) als de inhoud (diepgaande interviews, spirituele zoektochten, romantische omzwervingen) ademen bijna dezelfde 'geniet-van-het-leven' sfeer als de Villa. Het is dan ook niet vreemd dat Felderhof de PublieksPrijs 2007 won voor het beste nieuwe tijdschrift.
Hoe anders was dat met Matthijs, evenals Gullit een eenmalige glossy waar ik bovendien lang naar had uitgekeken. De eerste dag dat het in de winkel lag, stormde ik naar de Bruna om een exemplaar te bemachtigen. De teleurstelling was echter zó groot dat ik het - bij wijze van protest - heb laten liggen. Het zag er kunstig, grauw en kleurloos uit en de overeenkomsten met de tv-persoonlijkheid Matthijs waren op het eerte oog ver te zoeken. De artikelen zijn misschien fantastisch geweest, maar die heb ik dus niet gelezen. Tussen de honderden tijdschriften op mijn kamer is de Matthijs niet te vinden. Volgens mij is het een flop geworden, want ik heb niemand gesproken die echt enthousiast was over het blad. Helaas, want Matthijs heeft de potentie om een groot merk te zijn. Met 'De Wereld Draait Door' won hij volkomen terecht de Gouden Televizierring (sorry Paul). Maar voorlopig is het beter als Matthijs alleen op tv te vinden.
Dan Catherine Keyl. Ik had haar eigenlijk al afgescheven, want op tv deed ze het niet meer zo goed. Haar talkshow 'MAX & Catherine' was dan wel een klein succes, maar volgens mij komt dat meer omdat haar kijkers over het algemeen minder kritisch - en wakker - zijn. Begin dit jaar bracht zij haar eigen glossy op de markt die binnen twee weken al was uitverkocht. Natuurlijk is het niet mijn blad, maar je hebt niet veel inzicht nodig om tot de conclusie te komen dat het goed in elkaar steekt. Catherine heeft duidelijk haar eigen stempel op het blad gedrukt en weet de doelgroep ("leeftijdsloze vrouwen vanaf veertig") goed te bereiken.
Youp (van dat Hek) kreeg op een gegeven moment genoeg van al die "ego glossy's" en besloot een parodie, een anti-glossy te maken. Helaas was deze al uitverkocht toen ik woensdag in de Bruna stond. Op de eerste dag nota bene! En omdat het, als ik Youp moet geloven, om een éénmalige uitgave gaat en er niet wordt bijgedrukt heb ik er snel één gereserveerd. Eerlijk is eerlijk, ik ben meer van Toon Hermans, Andre van Duin en Herman Finkers. Drie volkskomieken die een eigen glossy overigens niet zou misstaan. Toch, dit iniatief kan ik wel waarderen. Het is bovendien een uniek stukje geschiedschrijving: een opmerkelijke ontwikkeling in de tijdschriftenbranche wordt krachtig geillustreerd door nota bene een tijdschrift zelf! Alle reden om dit blad in huis te halen en dat heb ik vandaag dan ook gedaan. Bij het doorbladeren heeft al een aantal keer een lach op mijn mond gestaan, iets wat Youp zelden bij mij is gelukt. Wat ik mij wel afvraag: is Youp blind? Met letters van minimaal 16 punten groot kan ik ook een blad vol krijgen. Afijn, ik ga Youp dit weekend maar eens uitgebreid bestuderen.
Ondertussen werk ik lekker door aan mijn eigen glossy LEAP. Geen 'celebrity glossy', hoewel het hele blad eigenlijk wel om slechts één beroemdheid gaat: de Heere Jezus Christus. Als ik Zijn identiteit terug laat komen in LEAP, moet het volgens mij wel een succes worden. Nog een paar maandjes geduld...
