Terug bij de Telegraaf

Van een journalist wordt verwacht dat hij de Volkrant leest. Van een christen het Nederlands Dagblad, Trouw of in elk geval een krant die ver van de Telegraaf afstaat. En laat ik nu een groot liefhebber zijn van die krant!

Ik heb het geprobeerd, eerlijk waar. Trouw, vier weken lang. Of eigenlijk twee, want die andere helft heb ik nooit ontvangen. Het tabloidformaat is handig, vooral in de trein. De Verdieping is een prachtige bijlage en ik ben blij met de vele aandacht voor cultuur en religie in deze krant. De artikelen hierover zijn zeer goed van kwaliteit. Maar verder is het geen krant die ik even voor mijn plezier ga doornemen.

De Stentor, een 'landelijke regionale krant'. Een dagblad dat in een groot deel van Nederland verschijnt in een regionale editie, zoals bij mij De Stentor / Veluws Dagblad (net zoiets als AD / Utrechts Nieuwsblad). Afijn, het is nog niet eens zo'n hele onplezierige krant om te lezen. Ook de vormgeving is wel aardig, van het landelijke deel in elk geval. De regionale bijlage is vaak slecht opgemaakt, maar dat komt vooral omdat dit verzorgd wordt door redacteuren in plaats van professionele vormgevers. Desondanks is het lokale nieuws een stuk interessanter om te lezen dan ik altijd dacht. Hoewel mijn aandacht toch vooral uitgaat naar het grote geheel. En hoewel ik zelf werkzaam bent voor de Stentor, mijn krant zal het nooit worden. Het Nederlands Dagblad, "voor betrokken christenen" waar ik mijzelf ook toe reken, evenmin. Er staan goede, interessante artikelen in uit de christelijke wereld, maar verder is die krant veel te dun! Die krant heeft veel te weinig te bieden.

Nee, ik heb het geprobeerd maar ik ben toch weer uitgekomen bij de Telegraaf, de krant die ik al las toen ik 8 jaar oud was en die mij nieuwsgierig maakte naar de wereld van het nieuws. Met de Telegraaf is het eigenlijk allemaal begonnen. En hoewel het voor een deel aan deze krant te danken is dat ik de studie Journalistiek ben gaan volgen, waren de meeste docenten toch niet echt positief over nota bene 'het grootste dagblad van Nederland'. Nee, de meeste van hen zijn gezworen Volkskrantlezers. En hoewel deze krant de laatste jaren steeds beter wordt en zeer zeker artikelen publiceert van hoge kwaliteit, proef ik nog altijd de invloed van linkse, omhooggevallen journalisten. Waarschijnlijk de oude garde, maar wel een actieve.

De makers van de Telegraaf begrijpen wat velen niet lijken te begrijpen: een krant lees ik niet alleen vanwege het nieuws, maar ook als ontspanning. De laatste dagen ben ik dan ook weer helemaal gelukkig, want 's morgens ligt de dikste krant van Nederland op de mat. Met zoveel meer dan alleen nieuws! Een krant die de titel 'Volkskrant' meer verdient dan de Volkskrant zelf - de (oplage)cijfers bevestigen het.

Vriend, kritisch: "Maar dat er laatst 2 Nederlanders zijn omgekomen zijn hun vakantie las ik niet op de voorpagina van de Telegraaf"
Ik, kritisch maar sarcastisch: "Nee, ik ben blij dat ik een krant lees die ook op de voorpagina durft te zetten dat er een olifantje is geboren in Blijdorp.

Veel mensen lezen net als ik de krant voor hun ontspanning én om op de hoogte te zijn van het laatste nieuws. De meeste mensen kijken echt niet naar welke krant het nieuws het beste verwerkt. Overigens heeft die verwerking ook niet alleen te maken met de inhoud, maar ook met de nieuwsselectie. De Telegraaf maakt in veel opzichten een unieke nieuwsselectie, een selectie die bewezen heeft de meeste mensen aan te spreken.

"Maar die krant is zo sensatiegericht", hoor ik regelmatig. En helemaal onterecht is die opmerking niet. Hoewel dat in veel gevallen ook alleen maar zo lijkt door de vormgeving, door de schreeuwige, dikgedrukte koppen die gebruikt worden.

Van christenen krijg ik nog wel eens te horen dat de Telegraaf vooral een roddelkrant is. Zal wel komen door de pagina Privé, die overigens helemaal niet zo slecht is als zij denken, maar goed. Als het gaat om de nieuwsartikelen is dit gewoon onwaar. De krant heeft een grote nieuwsredactie met professionele redacteuren en er gaat net zo veel fout als bij elk ander dagblad in Nederland. Maar ja, de Telegraaf heeft het imago tegen...

Voor de duidelijkheid: ik werk niet voor de Telegraaf, heb er nog nooit een artikel aan verkocht, dus heb geen enkele belangen bij dit betoog. Het gaat mij ook niet om de verdediging van deze krant. Maar ik heb sterk idee dat de 'meest verguisde krant van Nederland', Nederland beter begrijpt dan welke andere krant dan ook.

Afijn, ik ga mijn krantje maar eens lezen. Voor zover ik weet ook de enige die ook op zondag in de bus valt. En daar is niets mis mee... (tip: leuke column van Jörgen Raymann vanmorgen)

KRO's Profiel: De Telegraaf, de waarheid van wakker Nederland

EO Gezinsdag

Zo, eindelijk weer een beetje rust in de tent. De afgelopen zes weken waren al mijn weekenden gevuld, maar met EO Gezinsdag is nu een einde aan die reeks gekomen. En het was een prima afsluiter, want ik heb weer heel erg genoten.

Dit jaar was het grootser opgezet dan normaal, vanwege het 40-jarig jubileum van de Evangelische Omroep. De markt was nu buiten, waar ik samen met Mirjam Both stond met een stand van Israël en de Bijbel. De meeste mensen stonden vooral bij de stand naast ons, waar drie gezellige vrouwen zelfgemaakte kettingen verkochten voor het goede doel. Israël is nu eenmaal een onderwerp waar de meeste mensen weinig mee hebben. Toch was de belangstelling voor het Bijbelsverspreidingswerk groter dan voorgaande keren. Een Joodse (nederlandse) vrouw wilde graag een Bijbelset meenemen voor een rabbi met wie zij regelmatig sprak over het oude en het nieuwe verbond. En een echtpaar dat meewerkte bij de stand van 'project Exodus' was zo enthousiast over ons werk, dat ze een aantal Bijbels en Bijbelcd-rom's wilden meenemen voor hun rein naar Israël. Fantastisch! Want uiteindelijk gaat het om een 'exodus' uit deze wereld, naar het Vaderhuis van God in de hemel.

Mirjam bij de stand van Israël en de Bijbel

Het is ook leuk om telkens weer dezelfde mensen te ontmoeten op allerlei christelijke evenementen. Zoals bijv. Dolf van der Vegte, de directeur van Family7. Van hem hoorde ik dat @Home wil stoppen met het doorgeven van christelijk televisie. Niet alleen Family7 dreigt daardoor bij miljoenen Nederlanders van de kabel te verdwijnen, ook het digitale kanaal OMEGA TV van de EO. En dat is vreemd, want beide organisaties hebben een licentie van de overheid om uit te zenden. Blijkbaar is dat weinig waard en hebben de kabelmaatschappijen meer macht in dat opzicht. Hoezo 'vrije media'? Binnenkort zullen hierover kamervragen gesteld worden door de ChristenUnie.

Nou goed, ik stop er weer even meer voor nu. Want 1) ik ben moe en 2) Paul de Leeuw is op tv. Had ik al gezegd dat ik moe ben?

Natuurlijk was Ruup (B-Leaf.nl) ook weer van de partij

De seksualisering van de samenleving

Myrthe Hilkens, een (niet-christelijke) journaliste die zich al een paar jaar verzet tegen de 'seksualisering van de samenleving', had het zwaar afgelopen maandag. Ze zat aan tafel bij Pauw & Witteman voor een interview over het manifest 'sex moet weer haute couture worden'. En ze lijkt steun te krijgen van minister Plaskerk (Onderwijs, Cultuur & Wetenschappen). Hoewel Plaskerk zich als wetenschapper in het verleden meerdere malen fel heeft verzet tegen het christelijk geloof, was ik blij met zijn komst naar Den Haag. Terecht vooralsnog, want eind vorige maand presenteerde hij zijn nota 'Meer kansen voor vrouwen, emancipatiebeleid 2008-2011', waarin dus ook aandacht voor de seksualisering van de samenleving. Hij schrijft in de inleiding:

Een nieuwe uitdaging in het emancipatieproces is de seksualisering van de maatschappij, onder andere door de alom aanwezige portrettering van meisjes en vrouwen als lustobject en de onhaalbare schoonheidsidealen die daarmee verbonden zijn. Via allerlei media komen meisjes en jongens op steeds jongere leeftijd in aanraking met openlijke seksuele handelingen, toespelingen en toenaderingen. Daarmee worden deze steeds meer een ‘gewoon’ onderdeel van de jeugdcultuur. Meisjes en jongens staan daarmee voor nieuwe uitdagingen, evenals hun ouders. Was in het verleden het emancipatieproces van jongeren sterk verbonden met het bevechten van vrijheid en eigen keuzes, nu is de vrijheid voor veel jongeren zo groot dat emancipatie ook verbonden raakt met de risico’s van grenzeloze vrijheid. Dat geldt in het bijzonder op het gebied van seksualiteit. Jongeren zijn relatief kwetsbaar en niet altijd in staat hun eigen grenzen goed te stellen en die van anderen te respecteren.

Op pag. 63 van zijn nota laat Plaswerk weten wij hij tegen de seksualisering wil doen:

... uiteindelijk gaat het om het weerbaar maken van jongeren tegen (seksueel) geweld, bijvoorbeeld via de school of via de eigen media van jongeren zoals populaire internetsites, muziekzenders en televisieprogramma’s. Het is belangrijk dat meisjes en jongens kritisch leren omgaan met de geseksualiseerde cultuur en weerbaar worden tegen seksueel geweld. Het kabinet zal verkennen of daarbij kan worden aangesloten bij de handreiking voor het opstellen van gedragsregels op scholen en bij de gedragscodes voor audiovisuele media. Beide moeten het media-aanbod voor jongeren veiliger maken (door bijvoorbeeld een negatieve seksuele portrettering van meisjes en vrouwen in reality-programma’s en videoclips tegen te gaan).

Er staat nog veel meer interessants in de nota, maar dan wordt dit bericht veel te lang. Lees en oordeel vooral zelf. Want "de maatschappij, dat ben jij", zou ik bijna zeggen. Ik zie al jaren dat de meeste problemen onder jongeren te maken hebben met seksualiteit. Kortom, ik ben blij met de aandacht die hier nu voor is.

Femke Halsema was er minder blij mee. "De minister gaat niet over onze seksuele moraal", zei ze simpelweg. Ik ben het daar niet mee eens, zeker niet als die 'moraal' de oorzaak is van allerlei problemen. Natuurlijk is de wereldse moraal anders dan de Bijbelse en zal tussen beide moralen altijd een verschil blijven. Dus op bepaalde punten verschil ik van mening met Myrthe. Maar ze maakte wel een interessante opmerking tijdens het interview: "Ik werp de vraag op of jongeren, wat ze doen, doen omdat ze dat lekker vinden óf omdat het bijdraagt aan een bepaalde status, een bepaalde hipheid, aan een norm". Dat het laatste vaak het geval is, behoeft nauwelijks uitleg.

Wel of geen seks
Als je voor je 20e nog geen seks hebt gehad, is er toch wat mis met je. Op welk vlak dan ook: sociaal, uiterlijk, enz. Maar er is wat mis. En daardoor val je buiten de groep. Onzin natuurlijk, maar dat is de seksuele moraal op dit moment. Het aanpakken van die moraal is óók in het voordeel van christenen. Want jongeren moeten óók de vrijheid hebben om geen sex te hebben en of die vrijheid er nu is? In zekere zin wel natuurlijk, maar er is toch een enorme druk. Dus in werkelijkheid, als je niet buiten de groep wilt vallen, is die vrijheid er nauwelijks.

Door de wereldse moraal aan te pakken wordt het dus ook veel makkelijker voor christelijke jongeren om aan de Bijbelse moraal vast te houden. We kunnen niet verwachten dat niet-christelijke jongeren wachten met sex tot het huwelijk, want waarom zouden ze? Het klinkt misschien vreemd, maar ik hoop dat ze er dan van genieten. Want ook dan kan sex heel mooi zijn.

Nee, ik kan daar geen moeite mee hebben. Het zou mijn keuze niet zijn, want ik dien God in mijn leven en heb dus in zekere zin een 'hogere' moraal, een hemelse. Maar die kan ik de wereld niet opleggen. Maar ook in de wereld is er een hogere moraal te vinden, dan de heersende moraal in Nederland. Nu worden veel meisjes gedwongen tot sex, door lichamelijk geweld maar ook door geestelijke manipulatie. Nu verkopen veel meisjes hun lichaam voor een breezer. Nu denken veel jongens én meisjes dat er iets mis is als ze nog geen sex hebben gehad. Nu wordt alles gedaan, maar wordt nergens over gesproken. Dat soort zaken moeten veranderen.

Beeld van de vrouw
Door videofilms, artikelen in tijdschriften, etc. is het beeld ontstaan van vrouwen als lustobject, die altijd zin hebben in seks. Maar daar kan de overheid niets tegen doen, volgens mevrouw Halsema: "De overheid gaat niet over smaak, over vrije media, over cultuur, over kunst en de begrenzingen daarvan". Halsema heeft, liberaal als ze is, gewoon geen zin om na te denken over welke mogelijkheden de overheid wél heeft. Daar hebben we gelukkig Plaskerk voor, die schrijft dat de overheid scholen en ouders kan ondersteunen, dat de overheid de problemen in kaart kan brengen, gedragsregels op kan stellen, enz. En Myrthe ziet ook genoeg mogelijkheden, door media-educatie bijvoorbeeld.

Afijn, ik ben heel blij met Myrthe, die op haar eigen wijze en als journalist de seksualisering onder de aandacht brengt. Dus ondertekenen dat manifest!

Tim Krabbé (een andere gast bij Pauw & Witteman): "Ik vind het van een mooie dapperheid getuien om preuts te zijn in deze tijd"
Myrthe: "Ja, het is niet hip meneer Krabbé"