donderdag 27 september 2007

Veranderingen

De laatste dagen ben ik niet zo lekker. De vele veranderingen en gebeurtenissen van de laatste tijd hebben hun tol geëist. Vooralsnog ben ik niet op de eis ingegaan... (ik geef toe: de grap is © Herman Finkers).

Gister was ik écht niet lekker. En toen kreeg ik ook nog eens te horen dat twee mensen van wie ik heel veel hou, gaan scheiden. Vanwege overspel. Ik ga niet in details treden, want dit is natuurlijk een openbaar weblog, maar bepaalde bijbelteksten krijgen nu wel een extra lading. Ik moet bijvoorbeeld denken aan wat Paulus schreef aan Timotheüs: "waak over hetgeen je is toevertrouwd en mijd het goddeloze gepraat en de tegenstrijdigheden van wat ten onrechte kennis wordt genoemd en wordt verkondigd door mensen die van het geloof zijn afgedwaald. Genade zij met jullie allen" (1Tim. 6:20,21).

Het is verschrikkelijk om te zien hoe iemand van het geloof afdwaald. Onbegrijpelijk vooral. En dat frustreert, want ik ben een rationeel mens. Altijd op zoek naar antwoorden en vaak met succes. Maar hoe dit heeft kunnen gebeuren, daar begrijp ik niets van. Dat iemand overspel pleegt, kan ik begrijpen, hoewel ik het natuurlijk afkeur. Maar dat iemand, een kind van God nota bene, volhard in een zondige levensstijl, dat kan ik mij niet voorstellen. Eén ding is zeker: degene om wie het hier gaat heeft niet de volledige (!) wapenrustig Gods aangehouden (of aangedaan) en is daardoor ten prooi gevallen aan de satan - van wie wij weten dat hij rond gaat als een briesende leeuw, zoekende naar wie hij kan verslinden. Wie durft te beweren dat satan geen invloed meer kan uitoefenen op gelovigen? De Bijbel waarschuwt juist tegen zijn invloed en tegen zijn leugens. En zie al heel lang van heel dichtbij hoe actief de satan is.

Gelukkig heeft God alle touwtjes in handen. Er gaat niets buiten Hem om en dat geeft rust. Hij gebruikt alles ten goede voor hen die Hem liefhebben. Hoe weet ik niet. Dat hoeft ook niet, maar Hij doet het wel. Alles zal uiteindelijk tot eer van God zijn, dat weet ik zeker. Dus kan ik ook dit rustig aan Hem overlaten.

Afijn, de satan mag dan actief zijn in deze wereld, maar God is dat ook. Afgelopen maandag heb ik weer heel erg genoten. Ik bleef 's avonds na mijn werk lekker hangen op de Wittenberg en zat op een gegeven moment bij drie meiden die met elkaar spontaan geestelijke liederen begonnen te zingen. Ik kan het moeilijk uitleggen, maar ik krijg kippevel van dat soort momenten. Eén van de hoogtepunten van mijn leven van net zo'n soort moment: 's avonds, op een steiger aan het meer van Galilea en onder een prachtige sterrenhemel, zongen we tot eer van God. Geweldig!

Ander goed nieuws: vanaf volgende week ga ik aan de slag als PR-medewerker voor de internationale zendingsorganisatie Operatie Mobilisatie. Ik heb er héél erg veel zin in en ben God heel erg dankbaar voor deze nieuwe baan. Ik hoop dat ik veel voor OM kan betekenen, want daarmee ondersteun ik de verspreiding van het Evangelie. En dat is eigenlijk het belangrijkste werk van OM: jongeren te mobiliseren om Christus uit te dragen! Dat is iets wat ik mijn hele leven al op mijn hart heb!

Tot slot nog wat ontwikkelingen rondom LEAP: ik heb vorige week Keith Bakker (inderdaad, van het RTL5-programma Van Etter tot Engel) mogen interviewen. Hij heeft een heftig en bijzonder levensverhaal dat je in februari in LEAP kunt lezen. Verder ga ik binnenkort Ben Hobrink interviewen, de auteur van het boek 'Moderne Wetenschap in de Bijbel'. En Monique Samuel. Een heel bijzonder meisje van bijna 18 jaar, met een Egyptische achtergrond, dat een eigen (autobiografisch) boek heeft geschreven. Met haar ga ik het hebben over de verschillen tussen Oost en West, over haar passie voor schrijven, haar oogziekte en nog heel veel meer. Ik zie er naar uit in elk geval.

zondag 23 september 2007

FAQ Online niet langer christelijk

Mensen die mij kennen weten dat ik geen hekel heb aan een stevige discussie. Integendeel, door eerlijk en goed te discussiëren kun je heel veel van elkaar leren. Het verplicht je goed over je standpunten na te denken. Ik ben in het verleden dan ook heel erg actief geweest op verschillende fora. Eén daarvan was het forum van FAQ Online, waar vooral het Jodendom een belangrijke rol speelde. De eigenaresse – nickname ‘Kena’ (ik zal haar echte naam niet noemen) – was christen, maar had een gedeeltelijk Joodse achtergrond. Ze was dan ook heel erg bezig met haar Joodse wortels.

Regelmatig lagen wij met elkaar in conflict, met name als het ging over het Oude en het Nieuwe Verbond, over de Wet en de Genade. En dan was het niet makkelijk discussiëren. Hoe tactisch en voorzichtigheid ik ook probeerde te zijn – het had weinig nut. “Probeer, voor zover het van u afhangt, de vrede onder elkander te bewaren”, vermaande Paulus ons. Ik heb het geprobeerd. Want het ging niet om mij, maar om Gods Woord. Ik wilde slechts laten zien dat we, door het volbrachte werk van de Heere Jezus, uit Gods genade mogen leven; dat er een nieuw en beter verbond is gekomen, een eeuwig verbond als vervulling van het oude; dat we niet meer gebukt hoeven te gaan onder de wet, enz. Maar er werd flink gecensureerd, het was onmogelijk om door die muur van hoogmoed en arrogantie door te komen. Ik heb het er nog lang uitgehouden, maar uiteindelijk ben ik net als anderen die over deze onderwerpen in conflict lagen, gebanned van FAQ Online.

En waar ik al bang voor was blijkt nu te zijn bewaarheid: Kena & Co hebben het christendom de rug toegekeerd. Voorheen stond het volgende openingswoord op FAQ Online:

Faith Answers & Questions is een webpagina voor, van en over de Heer. Ons werk bij FAQ Online is het verspreiden van informatie over het Christelijk en Joods geloof. Dit doen wij vanuit diverse invalshoeken en gebeurt aan de hand van het publiceren van verslagen omtrent diverse onderwerpen. Wij beschouwen de Bijbel als het absolute gezaghebbende Schrift; het Woord van God. Onze verslagen zijn uitsluitend daarop gebasseerd. Alles wat van Zijn Woord afwijkt, ook al zou het op deze website staan, moet je per direct afwijzen. We hebben ons best gedaan en ons laten leiden door de Geest.
Nu lees je dit:

Wij hebben ons tot doel gesteld om mensen voornamelijk te informeren over het Jodendom en Bnei Noach. Daarnaast hebben wij ook informatie over andere religies. Echter, omdat de Torah ons opdraagt om de or l’goyim (licht onder de volkeren) te zijn, zullen wij ons voornamelijk richten op deze eerste twee. (…) De redactie en de moderators van FAQ-online beschouwen de Torah mi’Sinai en Torah shel ba’al Peh – de geschreven en mondelinge Torah – als het absolute door G'd gegeven woord, waarheid en leefwijze voor de hele mensheid.
Ik heb uiteindelijk gelijk gekregen: met het Nieuwe Testament kon Kena niets. Wat dat betreft is zij een type van het volk Israël, waarover Paulus schrijft: “Israël, die de wet der rechtvaardigheid zocht, is tot de wet der rechtvaardigheid niet gekomen. Waarom? Omdat zij die zochten niet uit het geloof, maar als uit de werken der wet, want zij hebben zich gestoten aan den steen des aanstoots” (Rom. 9:31,32). In een verklaring op het forum schrijft Kena:

Als je pretendeert je Joodse roots te willen volgen en de gevolgen wilt aanvaarden, eist dit studie en naleven van de halacha (in al haar facetten!). Door die studie kan je en mag je niet anders tot de conclusie komen dat Jezus - zoals hij beschreven wordt - de Messias niet is, dat de verhalen in het N.T. geen eens op historische feiten gebaseerd zijn. Met andere woorden: wie was Jezus werkelijk? Mijn inziens een orthodoxe Jood (Chassied? Essener? Zeloot misschien?) met een eigen idee waar sommige Farizeeën mee eens waren en sommige weer niet. Niets mis mee. Juist in die tijd werd Israël overspoelt met Joodse sekten. Maar we weten NIETS van hem. Niemand weet het.
Kena erkent dus niet langer de Heere Jezus als de Messias. Volgens haar was Hij niet meer dan de leider van een Joodse sekte, ‘van Wie we niets weten’. Ik ga het niet eens weerleggen, “Want het is onmogelijk, degenen, die eens verlicht geweest zijn, en de hemelse gave gesmaakt hebben, en des Heiligen Geestes deelachtig geworden zijn, En gesmaakt hebben het goede woord Gods, en de krachten der toekomende eeuw, En afvallig worden, die, zeg ik, wederom te vernieuwen tot bekering, als welke zichzelven den Zoon van God wederom kruisigen en openlijk te schande maken” (Hebr. 6:4-6).

De brieven van Paulus speelde natuurlijk een hoofdrol in de discussies die ik met Kena voerde. Toen al bleek dat zij haar standpunten niet hiermee in overeenstemming kon brengen. En dat erkent zij nu ook:

Ook ben ik vreselijk geschrokken van de bevindingen over Paulus. Eerst dacht ik werkelijk dat hij een Farzeeër was. Enige maanden geleden dacht ik tot de conclusie te komen dat hij nooit bestaan kon hebben doordat Gamliel hem niet op zijn leerlingenlijst had staan. Uiteindelijk leerde ik dat hij wél bestaan heeft, maar dat hij meer dan dubieus was, wat zelfs duidelijk te lezen is in het NT.
Dat ik gelijk heb gekregen is alleen maar heel erg droevig. Want het ging mij nooit om mijn gelijk, ik hoopte slechts dat zij de vreugde zou ontdekken die er in de Heere Jezus is. Nu is zij geworden tot een dwaalleraar, in meest letterlijke zin. Ik twijfel niet aan haar behoud, want ik geloof dat zij oprecht gelooft heeft in de Heere Jezus Christus. Zij is verzegeld met de Heilige Geest en zal ooit haar Heer aanschouwen, hoewel dan zal blijken dat zij Hem nauwelijks heeft gekend. Maar tot die tijd staan wij lijnrecht tegenover elkaar, omdat zij dingen leert die geheel in strijd zijn met de Schrift. En ik zie dat oprechte christenen vallen voor haar valse beweringen. Een paar quotes van het forum:

“Hoewel ik niemand – dus evenmin Jezus - wil uitsluiten, ben ik persoonlijk meer-en-meer geneigd te denken dat het Christendom de toets van de T'NaCh niet zonder aanzienlijke schade kan doorstaan” – David

“Mijn mening is juist veranderd toen ik mij meer ging verdiepen in het Jodendom. Wat Jezus wel was geen idee. Wat mij opviel is dat toen ik in het christendom een aantal leerstellingen naast de NT ging leggen deze alleen al niet klopte met het NT
laat staan met de Tenach. Vandaar uit ben ik dus verder gaan lezen en mij ook
meer in het Jodendom gaan verdiepen” – Ilonia

“Ik ben (mede door deze site) behoorlijk gaan twijfelen over Jezus. Ik durf op dit moment niet meer te zeggen of Jezus de Messias is of niet. Voor mij persoonlijk is dat ook niet zo belangrijk meer. Toen ik hier over de Noachieden las sprak dat me meteen aan. Als je gelooft dat dat de waarheid is, dan maakt het niet zoveel uit of Jezus de Messias is of niet. Het geloof in God en je houden aan Zijn regels voor de
mensheid is volgens mij voldoende” – Zach

“Ik heb het compartiment tussen mijn oren dat "religie" heet voorlopig
'hermetisch afgesloten' voordat de rest ook onderloopt” – XcsM

“Sinds ruim een jaar krijgen wij wekelijk les van rabbijnen. Daarnaast luisteren we met vrienden op vrijdag sjoeriem van rabbijnen uit alle delen van de wereld. Door al deze informatie en lessen is mijn beeld van jezus veel duidelijker geworden. Het beeld van het nieuwe testament is in ieder geval niet overeenstemmend hiermee” – Poes (de man van Kena)

Het doet mijn pijn als ik dit lees. Maar uiteindelijk zal een ieder voor zichzelf verantwoording moeten afleggen aan God over wat hij of zij gelooft heeft. Aan ons de opdracht ons verre te houden van dit soort dwaalleraars en te gaan staan in de Waarheid. Juist in een tijd van ‘allerlei waarheden’, waarin je alleen nog mag spreken over ‘jouw waarheid’, is het belangrijk om dé Waarheid te verkondigen. Want of ik zit er naast, of Kena & Co….

zondag 16 september 2007

De wierook van Christus

Hierbij dan het artikel 'De wierook van Christus', zoals beloofd. Laat het gerust weten als je vragen, opmerkingen of suggesties hebt.

Klik hier om het artikel te downloaden (ingepakt PDF-bestand, 160Kb)

BCB-Beurs 2007

Ik ben helemaal verslaafd aan christelijke boeken. Niet aan romans, maar aan boeken over de Bijbel en het geloof. Een bezoek aan de jaarlijkse BCB-beurs staat dan ook zeker in mijn jaarplanning. Afgelopen weekend was het weer zover. Dit jaar was ik uitgenodigd voor de officiële opening. Ik was iets te laat en het muziekkorps blokkeerde de toegang tot de beursvloer. Daar stond ik dan. Naast Henk Medema. Inderdaad, dé Medema van de gelijknamige uitgeverij uit Vaassen. Een grote naam voor mij, ik ben er zo ongeveer mee opgevoed. Medema staat voor positieve, bijbelgetrouwe boeken. Hoewel de identiteit van de uitgeverij wel veranderd is in de loop der jaren, maar niet perse ten slechte. Nu stond ik naast mr. Medema. Eigenlijk zou ik heel graag eens persoonlijk kennis met hem willen maken. Maar nu wist ik niets meer te zeggen dan "leuke band hé?" - of iets in die richting. Ik heb als journalist toch regelmatig grote namen mogen ontmoeten, maar nu was ik écht zenuwachtig. Wat moest ik zeggen? Hoe moest ik beginnen? Ik had genoeg redenen om een gesprek met hem aan te knopen, want ik wil hem graag als adverteerder hebben in mijn nieuwe tijdschrift LEAP. Maar Ik heb misschien iets te veel respect voor Henk Medema om ontspannen een gesprek aan te gaan.

Het moment duurde maar een paar minuten. Het was ook veel te druk om echt een gesprek met hem te beginnen. Dat komt nog wel, dit was zeker geen gemiste kans. Wel heb ik een tijd lang gesproken met iemand van uitgeverij Daniël (een kleine uitgeverij, maar eveneens Medema met een Vergaderings-achtergrond*). Ik onderzoek al een tijdje de verschillende mogelijkheden om o.a. de boeken en brochures van mijn overgrootopa (Jacob Klein Haneveld, 1918-1988) uit te geven. Wat gedachtegoed betreft past dit prima in de lijn van uitgeverij Daniël, maar zoals altijd zijn er voor- en nadelen waar goed over nagedacht moet worden.

Ik heb natuurlijk ook uitgebreid gekeken naar nieuwe boeken voor jongeren, maar opnieuw moet ik tot de conclusie komen dat er te weinig aandacht is voor deze doelgroep. Dit najaar zullen er nauwelijks interessante titels verschijnen voor jongeren. Erg jammer. Want ik weet zeker dat er 'markt' voor is. En het is van groot (geestelijk) belangrijk dat er goed materiaal voor deze doelgroep ontwikkeld wordt. Met name uitgevers als Gideon, Medema en Ark Boeken moeten toch meer kunnen doen met deze doelgroep. Ik ben dan ook erg blij met Jes!, de nieuwe imprint waaronder de HGJB en Boekencentrum boeken voor jongeren willen uitgeven. Ik weet nog niets van de nieuwe uitgaven die gepland staan en kan dus weinig zeggen over de kwaliteit, maar ik ben blij met het initiatief en ken de HGJB niet anders dan als een hele positieve organisatie.

Tijdens de BCB-beurs ben ik ook nog een interessant verhaal voor LEAP op het spoor gekomen. Een medewerker van uitgeverij Medema vertelde mij over Monique Samuel, een half-Egyptisch meisje van bijna 18 jaar die onlangs de El Hizjra-literatuurprijs in de wacht sleepte. Ik hoop zo snel mogelijk een interview met haar te regelen.

Toen ik na afloop van de beurs in de trein zat, besefte ik hoe rijk God mij gezegd heeft. Dat ik op mijn jonge leeftijd al met deze dingen bezig mag zijn. Want het is toch wel bijzonder om op zo'n beurs in gesprek te zijn met verschillende uitgevers, over je eigen tijdschrift, over boeken die je wilt uitgeven en over andere ideeën die je hebt. Want wie ben ik nu eigenlijk helemaal? Eerlijk is eerlijk, het doet wel wat met je. Ik waak voor de hoogmoed, maar geniet wel heel erg van deze dingen. En ik hoop dat ik tegelijkertijd iets kan betekenen voor de christelijke jongeren in Nederland.

* Vergadering van Gelovigen

donderdag 13 september 2007

Over trouwen en spreken

Tijd voor een update want het is – helaas – al weer enkele dagen geleden. Het is momenteel ook zo druk dat ik 's avonds eigenlijk weinig zin meer heb om nog een blog te schrijven. Dan duik ik liever in mijn bed, kijk ik de herhaling van De wereld draait door en call it a day.

Goed, terug naar afgelopen vrijdag: de trouwdag van Ruben & Carina. Wat een prachtige kerkdienst. De gaventest mag dan aangeven dat ik de 'gave van het celibaat' heb, daar was weinig van te merken tijdens die dienst. Voor Ruben zijn belofte deed, speelde hij op de piano een lied dat hij speciaal voor Carina geschreven had. Als zij geen 'ja' had gezegd, had ik het gedaan! Ja, zo'n dienst zet mij wel aan het denken. Over wat het is om jezelf te kunnen delen met iemand anders. Vrijgezel of niet, ik denk dat iedereen daar naar verlangt. Iedereen wil toch aan anderen vertellen wat hij (of zij) denkt, wat hij voelt en wat hij heeft meegemaakt? Je leeft om je leven met andere te delen, zo denk ik wel eens. Hoewel ik er tegelijkertijd bij moet zeggen dat een ander jou nooit volledig kan kennen. Zelfs je eigen vrouw niet, hoewel zij natuurlijk wel heel dicht bij komt. Akelig dichtbij, zal een getrouwde man misschien reageren. Ik hou het maar op 'gezellig dichtbij', want het lijkt mij fantastisch om iemand als maatje te hebben, iemand die je eigenlijk niets hoeft uit te leggen. Zo'n iemand is natuurlijk God. Hij kent mij beter dan ik mijzelf ken en dat geeft rust. Als anderen mij niet begrijpen, dan maakt mij dat weinig uit. De belangrijkste Persoon in mijn leven kent mij wel. Toch, ik geef eerlijk toe, is dat natuurlijk een hele andere relatie. En verlang ik dus nog steeds naar een vrouw, een maatje… stiekem, want eigenlijk heb ik weinig tijd.

Afgelopen zondag moest ik (s)preken in een gemeente in Oudewater. Voor de tweede keer. Een aantal maanden geleden sprak ik voor het eerst. Niet alleen in die gemeente, het was voor mij überhaupt de eerste keer tijdens een gewone zondagmorgendienst. Toen sprak ik over onze toekomstige (letterlijke!) opstanding uit de doden, een onderwerp dat mij heel dicht aan het hart ligt. Dat wij zullen opstaan uit het graf is een waarheid – een hoop (!) – die veel gelovigen volgens mij vergeten zijn. Afijn, dit keer was het thema van mijn preek 'de liefelijke geur van Christus verspreiden'. Voor de zomer stond ik voor de wierookafdeling van de Xenos en schoot 'opeens' de tekst uit 2 Korinthe 2:15: "Wij zijn voor God een geur van Christus onder hen, die gered worden, en onder hen, die verloren gaan". Ik wist direct dat dit het onderwerp van mijn preek zou worden. En ik wilde perse wierrook hierbij gebruiken. Dus dat heb ik gedaan. Zelf rook ik er weinig van, omdat ik chronisch verkouden ben, maar mijn toehoorders hadden een andere ervaring. Waarschijnlijk ruikt het er nog naar in die zaal.

Ik verwees in mijn preek naar het reukofferaltaar (Exodus 30). Er zijn zoveel geestelijke lessen hieruit te leren! Het materiaal (sittimhout en goud) waarvan het altaar is gemaakt, verwijst bijvoorbeeld naar de menselijkheid en goddelijkheid van de Heere Jezus in één persoon. En zoals de wierrook alleen te ruiken is wanneer het met vuur wordt aangestoken, zo kunnen wij alleen de geur van Christus verspreiden als wij ons door de Heilige Geest laten leiden. Bovendien staat er dat de priesters geen vreemd vuur en geen vreemd reukwerk mochten gebruiken. Zo moeten ook wij leven als heiligen, en ons niet vermengen met deze wereld. Prachtige beelden allemaal. Ik ga hier morgen een artikel over schrijven, dus binnenkort je dit allemaal lezen op mijn weblog.

Nu is het inmiddels tijd voor een film, want anders is deze dag – mijn laatste vrije dag voor deze maand – ook al weer voorbij. Adios!

maandag 3 september 2007

Zending in Afghanistan

De Taliban hield zes weken lang een groep Zuid-Koreaanse christenen gevangen. Nu blijkt waarom. Het ging de moslimfundamentalisten niet alleen om de terugtrekking van 210 Zuid-Koreaanse militairen uit Afghanisten, maar ook om een einde te maken aan evangelisatie-activiteiten in deze regio. En dat is gelukt. De regering van Zuid-Korea heeft kerken verboden om hier te evangeliseren...

In eerste instantie is dit natuurlijk een triest bericht. Maar toch, als ik er langer over nadenk, is dit juist een vreugdevol bericht! Want blijkbaar gaat er zoveel kracht van het Evangelie uit in Afghanistan, dat de Taliban er alles aan doet om te voorkomen dat Jezus Christus gepredikt wordt. Zij zien dat Gods Woord een machtig wapen is, logisch dus dat zij zich hiertegen verzetten. Als we niet op verzet stuiten bij de prediking van het Evangelie, moeten we ons afvragen of we wel werkelijk Christus verkondigen. Dit doet mij overigens denken aan een verhaal uit Peper & Zout van J. John en Mark Stibbe (pag. 52):

Een islamitisch commentator zei het volgende over de invloed van fanciscaner monniken in het Midden-Oosten:

De enige zendelingen waar we bang voor zijn, zijn de franciscaner monniken. Al zevenhonderd jaar lang krijgen we de zenuwen van ze. We benaderen potentiële bekeerlingen altijd met apologetische argumenten. Wij kunen heel goed rederen, maar dat werkt niet bij die franciscanen. In plaats van de discussie aan te gaan, gaan ze stilletjes onze steden door om iedereen te dienen. Als mensen dat eenmaal hebben meegemaakt, raken ze geinteresseed in het christendom. Voor je het weet, zijn ze volgelingen van Jezus. Die franciscaner christenen vechten niet eerlijk met ons!

Natuurlijk, deze Zuid-Koreaanse waren van te voren gewaarschuwd om niet naar Afghanisten te gaan. Toch gingen ze. Maar is dat zo verkeerd? Zijn het niet juist christenen geweest die vaak tóch naar die gevaarlijke gebieden gingen, waar anderen niet durfden te komen? Velen vinden dit wellicht onverantwoord, maar christenen denken - als het goed is - anders. Natuurlijk zijn er risico's, dat hebben deze Zuid-Koreanen aan de lijve ondervonden. De apostel Paulus werd ook meerdere malen met de dood bedreigd. Toch heeft hij alle adviezen om niet te gaan naast zich neer gelegd. Hij ging, omdat de Heere hem ingaf om te gaan.

Dat er nu christelijke organisaties en kerken zijn die kritiek leveren op deze groep Zuid-Koreanen begrijp ik dan ook niet helemaal. Dat wil zeggen: ik kan het begrijpen vanuit werelds perspectief. Zij denken misschien aan hun imago, aan wat het kost, aan hun positie, etc. Maar dat heeft allemaal niets met geloof te maken. Vanuit hemels perspectief begrijp ik er niets van. Gaan wij nu kritiek leveren op onze eigen broeders en zusters? Die nota bene meer voor de Heere over blijken te hebben, dan de meesten van ons - namelijk hun leven, in meest letterlijke zin?

Het is precies zoals ND-redacteur Dick Schinkelshoek een paar weken geleden schreef:

"De confrontatie met het enthousiaste en actieve Koreaanse christendom is voor afkalvende Europese kerken best even wennen.."

Die Zuid-Koreanen doen, wat wij - als westerse christenen - in het verleden deden maar nu verzuimen. Wij worstelen met allerlei doelgerichte 40-dagen methoden die de Bijbel niet eens kent. De meest simpele opdracht in de Bijbel - 'ga' - kunnen velen van ons niet eens meer uitvoeren.

Nederlands Dagblad - Vlaggetjes op de wereldkaart

zondag 2 september 2007

Het ontstaan van de volken

In mijn vorige posting heb ik geschreven over de Medjanieten, de Ismaëlieten, etc. Het is fascinerend om het ontstaan van deze volken te bestuderen, dan ga je veel meer begrijpen van de geschiedenis en de wereld van vandaag. Op internet vond ik een mooie kaart waarop je duidelijk kunt zien hoe (uit wie) de verschillende volken zijn geboren. Kon het niet laten om deze voor jullie op mijn weblog te zetten.


Goudzoeken

Het is best goed gegaan eigenlijk, de preek van Ruben. Je zou niet zeggen dat hij gisteren een vrijgezellenfeestje had. En dat terwijl wij zo ons best hadden gedaan…

Ruben vertelde over typologie in het leven van Jozef. Bezig zijn met typologie was volgens hem 'goudzoeken' in Gods Woord. En hij heeft gelijk. Als we het verhaal van Jozef lezen, worden we elke keer weer bepaald bij de Heere Jezus. Ik werd echter heel ergens anders bij bepaald. Tijdens het lezen van Genesis 37 ontdekte ik opeens dat Jozef door zijn broers aan Ismaëlieten werd verkocht. Om preciezer te zijn: aan Medjanitische kooplieden. Dat lijkt een tegenstrijdigheid te zijn, want Ismaëlieten zijn nakomelingen van Abraham's oudste zoon Ismaël. Midjanieten zijn nakomelingen van Midjan, een andere (jongere) zoon van Abraham en een halfbroer van Ismaël (Gen. 25). Hoe kunnen deze Medjanitische kooplieden tegelijkertijd Ismaëlieten zijn?

Gideon in strijd met de Midjanieten


Midjan was ook een plaats. Het kan dus betekenen dat deze Ismaëlieten hier woonden. Zoals in een Harderwijker ben, zo werden zij Midjanieten genoemd – naar de plaats waar zij vandaan kwamen. Maar het kan ook zo zijn dat de nakomelingen van Midjan zich door huwelijken hadden vermengd met de Ismaëlieten, of dat zij zich op een andere manier met de Ismaëlieten hadden verenigd. De Midjanieten voelden zich misschien het meest thuis in de cultuur van Ismaël.


Want uiteindelijk komen er twee grote culturen voort uit Abraham, via Ismaël en Izaak. Hun halfbroers Zimran, Medan, Midjan, Josbak en Suah spelen eigenlijk een ondergeschikte rol. Het zijn dan ook Ismaël en Izaak die hun vader begraven. Twee totaal verschillende broers die de wereldgeschiedenis voorgoed zouden veranderen.


Zoals Jozef in aanraking kwam met de Midjanieten, zo kwam Mozes dat later ook. Nadat hij een Egyptenaar had gedood, vluchtte hij naar Midjan (1). Hier trouwde hij met Zippora, de dochter van de Medjanitische priester Jethro! Allemaal kwamen zij voort uit aartsvader Abraham! Alleen behoorde Jethro tot een andere cultuur, waarschijnlijk die van Ismaël. Toch schijnen Mozes en Jethro vreedzaam met elkaar om te zijn gegaan. Zittend in het woestijnzand, onder de schitterende sterrenhemel, hebben zij ongetwijfeld veel van elkaar geleerd. Wat zou het fantastisch zijn als wij op dezelfde manier met de moslims om zouden gaan!


De Midjanieten waren vijandig tegenover de Israëlieten. Zij worden uiteindelijk dan ook voorgoed verslagen door Gideon. Maar toch is het geweldig om tijdens een preek (opnieuw) te ontdekken hoe zo'n grote rol Ismaël speelt in de Bijbel. Zeker met de profetische tekst uit Jes. 19 in gedachten: "Te dien dage zal Israël de derde wezen met de Egyptenaars en met de Assyriërs, een zegen in het midden van het land. Want de HEERE der heerscharen zal hen zegenen, zeggende: Gezegend zij Mijn volk, de Egyptenaars, en de Assyriërs, het werk Mijner handen, en Israël, Mijn erfdeel!". Egyptenaars? Assyriërs? Iedereen die de geschiedenis en de wereld van vandaag beter wil leren begrijpen, en iedereen die nieuwsgierig naar hoe de toekomst er uit gaat zien, zou eens moeten onderzoeken wat de Bijbel leert over deze volken.


Ruben: bedankt! Ik heb misschien een deel van je preek niet meegekregen, maar heb wel weer goud gevonden!



  1. Hoewel Midjan oorspronkelijk ten oosten van Kanaän ging wonen (zie Gen. 25:6), is het goed mogelijk dat zijn nakomelingen later richting het zuiden trokken. Het Midjan waar Mozes was lag namelijk in de buurt van de berg Horeb (Ex. 3:1). Het kan ook zijn dat de Midjanieten meer gebied hadden veroverd.

In het begin...

Welkom op mijn nieuwe weblog. Mijn oude log was eigenlijk niets meer dan een vergaarbak van mijn artikelen, maar vanaf nu zal ik dagelijks - of in elk geval met enige regelmaat - mijn ervaringen en gedachten met jullie delen. Wie 'jullie' dan ook mogen zijn.

Ik begin dus gelijk maar met vandaag. Niet omdat ik een geweldig verhaal heb, maar wél fantastische foto's van het vrijgezellenfeestje van mijn goede vriend Ruben 'B-Leaf' Griffioen. Een oude wens ging eindelijk in vervulling voor hem: een kinderfeestje bij McDonalds...







Ruben is overigens te boeken voor al uw jeugdfeestjes. Morgen spreekt hij hier in Harderwijk. Ben benieuwd naar zijn verhaal... en of hij de watervaste verf van zijn gezicht weet te krijgen!